Nasz Patron

  • Drukuj

Krzysztof Kamil Baczyński (1921- 1944)

 

 

 

„A otóż i macie wszystko.
Byłem jak lipy szelest,
na imię mi było Krzysztof,
i jeszcze ciało –to tak niewiele...”

 

 

Pseudonim Jan Bugaj, urodzony w Warszawie. Należał do pokolenia Kolumbów. Najwybitniejszy poeta pokolenia wojennego, debiutował już jako uczeń gimnazjum im. Stefana Batorego, gdzie w 1939 r. zdał maturę. Sympatyzował z lewicującym środowiskiem młodzieżowym, w czasie okupacji zaś z ugrupowaniami socjalistycznymi wydającymi podziemne pisma "Płomienie" i "Droga". Studiował od 1943 r. polonistykę na tajnych kompletach. Wstąpił do Harcerskich Grup Szturmowych, które stały się zalążkiem batalionu AK "Zośka". Ukończył konspiracyjną Szkołę Podchorążych Rezerwy (krypt. Agrykola). Poległ w pierwszych dniach powstania warszawskiego, 4 sierpnia na placu Teatralnym. Parę dni później zginęła w powstaniu żona poety, Barbara, którą poślubił w 1942 r.

 

 

Biografowie Baczyńskiego podkreślają, że był on bez wątpienia najwybitniejszym poetą tworzącym w czasie wojny i okupacji. Jego ojciec był cenionym przed wojną krytykiem literackim. Krzysztof przez całe życie był mocno związany emocjonalnie z matką, pochodzącą ze znanej warszawskiej żydowskiej rodziny. To ona po jego śmierci zadbała, by rękopisy syna zostały wydane drukiem, to ona również ostatecznie potwierdziła jego śmierć w powstaniu.